diamentem stawaliśmy się każdą nocą

O sobie
nasze spojrzenia jak oceany
w zamieszaniu spotkały się
w zamieszaniu zgubił się wzrok
odpadłem o ławki dwie
nie opuszczaj mnie na krok

mimo że wiatr porwał włosy
czas pomalował na nowo
kocham biały muszę przyznać

kochana mam ogród
w nim same róże
tyś jednak najpiękniejszą
w moim sercu tyle miejsca
zamieszkaj w nim taka rozkwitnięta

pod nami ziemia nie czuję jej
gdy mówisz do mnie lubię słuchać
jak po kolędzie księdza

niebo nad nami niebieskie ptaki
wolni zakochani diamenty
2
32 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 6 lat temu
No i Jaro łamie klątwę róży... a jeszcze niedawno bym powiedziała ble ble, a tu proszę :)
jaropasztii 6 lat temu
Dziękuję Helen !
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie