cisza iluzją

cisza drga
niesie ukojenie w dłoniach
ugasi pragnienie wędrowca
spoczął w cieniu drzewa

głucho tutaj
za oknami sparuje cisza
włóczy się
ulicami betonowych kamieniczek
pustych bram
czuć zapach obsikanych ścian

w zakamarkach
pomiędzy klawiszami akordeonu
bawi się akordami

cisza której brak
lub jest tak mało
zawsze po niej
walka
bitwa
częściej burza
rwie liście drzewom
każe kłaść się trawie
gdy spokojny wiatr galopuje jak koń

sztormem na morzu
nastaje cisza
w głowie sztorm
myśli

relaks muzyka na zewnątrz
wypełnia pustkę

nirwana iluzją jest czy magią
ciszy nie ma
chwilowy spokój

regeneracja sił
przed walką
przed stresem
spotkanie z nią
chcę ujrzeć
w ciemnościach światło

nadzieją przed jutrem
co boli kuje prawdą
usnę cicho
wiatr kołysze nas
ciasno ale dobrze nam