betony

zatopione ciemne bramy przy szarych ulicach
brudne betony niechlujne graffiti
spotykam ludzi pod maskami
skrywają sekrety nieszczere uśmiechy

posyłają w kierunku światła
wybaczam sobie życie
małpoludy wyją do księżyca
sąsiad puszcza totka
dziwne od lat nie potrafi wygrać

szkoda że człowiek inaczej patrzy
nie jak człowiek na człowieka
oziębły dzień kolejny budzi szary dziwny świat
nieufni zatopieni w zdradach w kłamstwach
karmią swoje ciała i umysły chłoną zimno dnia i nocy blask

czuję się jak butelka roztrzaskana o kostkę bruku
przyjaciół poszukuję mimo że ostatni zdradził cały mój świat
sam dotykam gwiazd wystylizowałem twarz zakładam maskę
odgradzam się od ciebie klepię po plecach wiatr