Wiatr i myśl

Wielki cyklon tropikalny
oddech posłał namacalny
trącił wierzchnią część człowieka
który Stoi, myśli czeka…

Silny wiatr co skradł mu ducha
nadal swą mądrością dmucha
wprost na jego blade lico
prędko pomóż czarownico!

Ciemna postać w zła komnacie
pyta pana: Jak się macie ?
ten struchlały wiąże dłonie
myśl na wietrze groźniej płonie…
9
67 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 13 lat temu
Od tego czasu co zaczynałaś tu publikować bardzo duży postęp zrobiłaś
wiersz jest teatralny i bardzo śmieszny. Pozdr.
jagodka20 13 lat temu
miło, że sie podoba : ) dzięki
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie