Marsz straceńców

Idą smutne zwierzęta
Idą wolnym krokiem
Każde z wyrokiem

Idą smutne zwierzęta
Idą wolnym krokiem
A radość życia powoli znika
A strach jedynym kompanem niebogom
Gdy podążają ostatnią drogą

Serduszka małe kołaczą z trwogą
Wyrwać się uciec skazańcy nie mogą
Serduszka małe w piersiach kołaczą
Słońca już jutro one nie zobaczą

Bo nie zobaczą straceńcy jutra
Jutro Już będą z nich tylko futra

To my dobrzy ludzie sprawiamy
To smutne
Że są chwile dla zwierząt okrutne