Dusza

Piękno duszy człowieka
tej noszonej na co dzień
przesiąkniętej codziennością
śmierdzącej i bluźnierczej

I tej odświętnej
panującej nad światłością
Naszego oblicza
przylizanej do ciała
bez deprawacji i dewiacji
bolesnej i lekkiej
od grzesznego Świata

Wyrwana z kontekstu
ciężarem wolności przytłaczana
zniewala się wobec swojego piękna
Bożym słowem wzmocniona
jest niczym
piorun groźna
i nie ujarzmiona

Ta dusza
ciału bez reszty oddana
i za jego grzechy
na próbę wystawiona.