Wujkowi

płakała ostatnio pewna gwiazda
jak rysa na szklanym niebie
dziś wiem że spadła na ziemię
bo łzy roniła dla Ciebie

zesłana przez Twego stwórcę
jak rydwan ognisty w przestworzach
zabrała Cię nagle i cicho
jak nagła jest wola boża

nie zerkaj proszę za siebie
na miejsca smutku i żalu
w ogrodzie wiecznie zielonym
te ciemne miejsca zamaluj

gdy kiedyś Pan Bóg pozwoli
wspomnimy ziemskie upadki
tymczasem świętuj na górze
w orszaku Najświętszej Matki