To nie miłość

Miłosne
Unoszę się niczym
Papierowy samolocik
Nad zieloną świeżą trawą
gładzony jej koniuszkami.

Tonę pomiędzy źdźbłami
Dojrzałego zboża
By wynurzyć się znów
I dalej płynąć.

Niesiony wiatrem zachwytu
Zamiera całe życie
Gdy patrzę na ciebie
Lękliwie i nieśmiale.

To nie jest twarz,
To obraz malarza
Boskiego czasów dawnych
Minionych bezpowrotnie.

To nie są oczy,
To znajome dwa światła
Latarni na horyzoncie
Nocnego oceanu.

To nie są brwi,
To dwa kłosy złociste
Ugięte wieczornym
Sierpniowym zachodem.

To nie są usta,
To wrota niebiańskie
Rozkoszy aksamitnych
Doznań i ukojeń.

To nie są włosy,
To gładkich fal smuga
Sunąca po morzu
Lekko kołyszącym.

Co czuję gdy patrzę
Na twoją duszę
tak bardzo delikatną?
To nie miłość...



Kai, 2019 r.
5
56 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 6 lat temu
jak kartka jest do pisania
też do składania samolotów
niczym książka
w której też kartki w samolot
złożysz nawet Biblię
by napisać to co cię chce
tuszując to co nie jednym znane
jak promyk słońca w smutny dzień
czy noc spokojną,mówisz to nie miłość
to zobacz co w świecie się dzieje
i kto tej miłości zazdrości tobie
kiedy II Irandia jest w Unii
a u mnie piękna wiosna
i wiesz jak pięknie pachnie bez
w zaduchu jarzębiny
i choć wszędzie zielono
a wiesz jak żytko rośniew:)
*Mystique* 6 lat temu
Udany wiersz.
S
Siekiera 6 lat temu
Czy to jeszcze wiersz, czy już obraz? :) ślicznie gra na wyobraźni
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie