Spalam się

zarumieniam się dla ciebie
kiedy zniewolony żądzą
spijasz ze mnie krople nocy
jak spragniony wędrowiec
docierasz do źródła
czcząc jego życiodajną moc

cała zamieram
w twoich ramionach
by po chwili unieść się
nad ziemią i niebem

roztapiasz mnie sobą
pękają resztki lodu
ogniem rozgrzane
do nieprzytomności
staję się tobą
a ty mną

płonie już jedna pochodnia
nie dwa ciała

z tobą się spalam