~chwile niepojęte~

bywa chwila tak zaklęta
niczym księżyc w nowiu
bywa cudna, niepojęta
pragniesz przeżyć ją na nowo

młodość gaśnie wręcz przemija
pozostawia w sobie cienie
rysy twarde, blask stłumiony
w piersiach inne brzemię

w zaufaniu wyznaj nocy
kiedy chmury wzbiorą czarne
za kim tęsknisz całym sercem
i naiwnie duszą pragniesz

skryte sady zgłębi ciemność
w bory zaś zaglądnie mgła
pocałunkiem wiatr poruszy
gdy niezmiennie w życiu trwasz

pełga świeca w samotności
blask rozlewa w nikłe sny
otuleni mrokiem zewsząd
ocieramy z twarzy łzy

każda kropla to wspomnienie
pali myśli do żywego
ścina krew, przyśpiesza bicie
jakby pożar trawił niebo

i choć czas uleciał prędko
wewnątrz wciąż uczucie znane
myśli tańczą tak jak zawsze
tylko twarze nie te same

bo w tych chwilach tak zaklętych
niczym księżyc w nowiu
było cudnie, niepojęcie
iż chcesz przeżyć znowu


~ dla najwspanialszych chwil ~