była kiedyś

Melancholia
była kiedyś i śmiała
śmiać się z życia
ta noga na nogę
tak wieczna do dnia...

jak mam zapomnieć
przecież twoje słowa
rdzą w moich żyłach

wiercą i drżą dzisiaj

serca na kłódkę
zamknięte jak usta
pełne i krwawe
z naszych doświadczeń!

ogrom strapiony łańcuchem
czar żyć na twój moment
noce na twój smutek
gdy serce skrwawione ...

ucieka po cichu
baśniowym ogrodem.
5
27 odsłon 0 komentarzy

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie