brylant?

Wzywałeś człowieka
Przyszedł tłum gapiów
Drażniącym rytmem
Natrętnych kroków
Rozbił cię na kwarki
Świat wyprofilowany w zaciśniętej dłoni
Stracił formę
Diament przykryty popiołem dawnych kształtów
Kiedyś znów musi być brylantem.