zmierzch

ukrył się w gęstym mroku
zamieszkał wśród starych drzew
w mchach znalazł cisze i spokój
wchłonęły smutek i gniew

ostatni kielich goryczy
spełni nim wstanie świt
niech czas już grzechów nie liczy
piekło to tylko chwyt

dusza już dawno spłonęła
na stosie przegranych spraw
tylko naiwna nadzieja
daremnie trzymała straż

zgasły fałszywe gwiazdy
rozwiał się szczęścia mit
jak zwykle ciemność zwycięży
dławiąc ostatni krzyk