Zielona Cisza

O sobie
Spokój napływa z cichego lasu,
Żywica słodki zapach rozsiewa.
Dęby się śmieją z upływu czasu,
malina w słońcu owoc wygrzewa.

Dusza grzechami dziś nie skalana,
z północnym wiatrem w berka się bawi.
Złotym promieniem słońca oblana,
białym motylem w trawie się jawi.

Hen gdzieś za lasem w szalonym świecie,
życie w obłędnym tańcu wiruje.
Ja tu zostanę - natury dziecię,
tu gdzie zielona cisza panuje.
5
47 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 14 lat temu
Z klimatem wiersz...Szkoda,że nie ma tu zielonego motywu... ;) Teraz już pisownię imiesłowów przymiotnikowych ujednoliciła nam Rada Języka... ( ,,nieskalana- razem ;))
Gryf88 14 lat temu
całość ma harmonię której brak w codzienności
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie