zabójcze piękno

śnieżynki jak sny
wirują w świetle latarni
magiczne nierzeczywiste
gdy je dotkniesz ulatują

na dłoni pozostaje wilgoć
niczym dowód przemijania
czar prysł
nastąpiło przebudzenie
mróz zaszczypał w uszy

biel symbol niewinności
jak cicha woda
trzeba ostrożnie stawiać kroki
życie niczym ślizgawka
i kruche jak pierwszy lód

śnieżne krajobrazy czarują
lecz pod karnawałową maską
kryją się bezlitosne oczy