z prochu powstałeś...

śmierć jest bramą a życie kluczem

przeglądam nekrologi
odchodzą jedna za drugą
młode i stare swojskie i obce
bez żadnej rekrutacji wniosków podań

tylko Ona
w tym odwiecznym tańcu zna zasady
entliczek pętliczek i bęc
koło się zamyka
zostają wspomnienia znicze i kwiaty

odwracam wzrok
cóż znaczy kropla w oceanie
a jednak to ona kruszy skały
im dłużej myślę tym trudniej
odgadnąć sens syzyfowych prac

pomiędzy łzą i nadzieją
odeszła kolejna dusza
bliska chociaż daleka

sterany życiem nie wierzyłeś w cuda
a jednak dawid pokonał goliata
czasem trzeba stanąć twarzą w twarz z lękami

a tak kolejne nakrycie bez obsady

wiersz poświęcony śp. szwagrowi E. Reszkowskiemu
zmar. 06.12.2015