Władca snów

nadchodzi powoli
otula powieki zmęczeniem
ciepłą dłonią spowalnia rytm serca

zsyła zapomnienie

prowadzi sobie tylko znaną krainą

soczystą jak winne grono
gęstą jak miód
nasyconą obrazami życia i śmierci
szczęścia i koszmaru
obojętny na otaczającą rzeczywistość

dotyka nieznanym
niewyobrażalnym

każe milczeć kiedy chcę krzyczeć
śmiać się gdy chcę płakać

daje wszystko
nie pozwalając zabrać nic

kim jesteś morfeuszu