w innym wymiarze

spoglądam na kroplę rosy
iskrzącą się na gałęzi
odchodzi niczym dusza
z ostatnim tchnieniem

rozpływa się w przestrzeni
pieszczona promieniami
wschodzącego słońca
myśli teleportują się wraz z nią

zawieszony pomiędzy obłokami
obserwuję puste naczynie
zapatrzone w tańczące
wśród liści światłocienie

rozkoszuję się wolnością
pikuję niczym sokół
pomiędzy szumiące drzewa
jednoczę się z nimi
wnikam pod skórę

czuję drzemiącą w nich siłę
jestem częścią natury
jak odys po długiej tułaczce
wracam do domu