ulotność

Egzystencjalne
w pogoni za motylami
unosimy się nad ziemią
czasem stajemy się bogami
wierząc że świat należy do nas

śnimy na jawie
patrząc na życie oczami dziecka
zrywamy kwiaty
czując odurzającą woń i nieśmiertelność
odradzającą się każdej wiosny

cóż znaczą ciernie
kiedy wierzymy w raj na ziemi

nie warto się budzić
czas płynie zbyt szybko
a diamenty pomimo swojego piękna
są zbyt zimne żeby uczynić człowieka
szczęśliwym
7
86 odsłon 5 komentarzy

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Ewa Hulak 9 lat temu
zawsze warto się obudzić a diamenty wyrzucić pozdrawiam
K
kaja-maja 9 lat temu
kiedy mija wiosna mija zima
tak nie przeminie żal pielgrzyma
gdzie nie jedni snią
inni realnie życia kosztują w:)
zyga66 9 lat temu
wcale nie tak ulotnie tutaj
P
poeton 9 lat temu
Realny, jak to realne zycie, o ktorym pisze kaja-maja...
karioka83 9 lat temu
Bo trzeba umieć mocno stąpać po ziemi, by móc się od niej odrywać świadomie. A realizowanie marzeń nie ma w sobie nic z marzycielstwa... Nie rozumiem w kontekście przesłania wiersza- ostatniej strofy...Brzmi jak młodopolskie pragnienie Nirwany... :P
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie