ty co masz władzę nad piórem

nakarm mnie natchnieniem jak chlebem powszednim
użyźnij jak niebo ziemię po upałach
deszczem który słowa zmieni w złote plony
szumiące wersami jak pola pszenicą

wiem że te myśli są zbyt górnolotne
niegodne poety współczesnego świata
lecz ja jak te mole gryzę stare wiersze
pachnące lipami i Świtezi tonią

więc ześlij mi Iris a wstąpię na tęczę
by zebrać kolory i zamienić w słowa
niech niczym motyle tańczące na wietrze
czarują tych którzy są nie z tego świata

daj mi lekkie pióro gęsie lub łabędzie
albo z pawim oczkiem by się uśmiechało
niech roztańczę szarość słońcem śniegiem deszczem
aż rozbłysną oczy i wiersz pokochają