to już rok

nakarmiłaś mnie
jak Bóg izraelitów
manną z pachnącej dłoni

pieszczotą
niczym źródlaną wodą
użyźniłaś pustynię

zauroczyłaś czerwienią warg
radosnym uśmiechem
namiętnym spojrzeniem

oplotłaś miłością
jak nićmi babiego lata

zatoczyliśmy koło
następna jesień
strąca rude kasztany

a ja nadal cię pragnę
jak orzeł przestrzeni