Rozproszyć chmury

Człowiek niewykorzeniony z natury, żyjący w zgodzie z jej rytmem, będzie szczęśliwy, bo sam jest jej cząstką! Będzie umiał wtedy kochać i odpowiadać na miłość! Na złość, na chandrę trzeba wziąć plecak, mapę i iść w samotności na górski szlak! Gdy po 6 godzinach marszu wśród dzikiej przyrody spotkamy wreszcie drugiego człowieka ,nie zawahamy się wtedy powiedzieć mu ,,dzień dobry i podać mu pomocną dłoń... Najważniejsze w życiu są najprostsze rzeczy... :) Twój wiersz, Andrzeju właśnie o nich mówi- prosto i bezpretensjonalnie! Pozdrawiam :)

Mysle,ze: bo kocham zycie,dzwieczy to slowo.

Masz rację Karioko nie doceniamy tego co mamy, dopiero jak zaczynamy za tym tęsknić potrafimy to docenić. Pozdrawiam :)

Nie Hazal - kocham znaczy żyję, czuję, myślę - jestem w pełni człowiekiem :) Pozdrawiam

Ale nie pasuje, nawet ze smierci potrafi zadrwic i co dalej?moim zdaniem : potrafi zadrwic bo kocha zycie,piszesz o milosci,czyli w trzeciej osobie jako ona,a potem w pierwszej bo kocham, : nawet ze smierci potrafi zadrwic i pytanie dlaczego potrafi zadrwic,bo kocha zycie,a co nastepuje to moze byc calosc logiczna taka:nawet ze smierci potrafi zadrwic,bo kocha - zycie, dzwieczy to slowo, w znaczeniu,ze zycie dzwieczy,albo kocha pelnia zycia,czyli kocha zyciem, i zyciem dzwieczy slowo,czyli: bo kocha - zyciem dzwieczy slowo.

Prawdziwa miłość przetrwa wszystko.