quo vadis, homine ?

nie chciałbym dzisiaj
zajrzeć w przyszłość

po co ?

już teraz
kocioł czarownic
wybuchł chaosem

bez sensu wiary i moralności
gdzie serce ludzkie
już jak mechanizm
nie zna współczucia ani miłości

stało się zwykłą prostą maszyną
liczącą zyski procenty straty
czas mistycyzmu dawno przeminął
duchowe życie ścisnęły kraty

cnota szacunek to rekwizyty

nie ma w nich złota
świeżej mamony
są więc przeszkodą
w pędzącym życiu

niczym kamienie
lub ciężkie kłody

dokąd zmierzamy z tym mechanizmem
zimno bijącym twardym nieczułym
ślepym na proste zwyczajne życie

co zbudujemy ?

świat sztucznych ludzi