pisane przy porannej kawie

wdarłaś się
jak wicher przez uchylone okno
przewróciłaś wazon z zasuszonymi kwiatami
cisnęłaś w kąt zadeptane kapcie

menu następnej chwili
nie jest już pewniakiem
na którego stawiałem
z zamkniętymi oczami

zmysły zapachniały prochem

dotyk budzi szaleństwo
słuch pożądanie
smak słodko-słoną rozkosz

skruszyłaś mury

skosztowałem jabłka
stałem się nagi

nie spuszczam wzroku