pierwszy klekot bociana

ziemia budzi się do życia
rodząc w bólach pierwsze kwiaty
wróble w bramach już plotkują
kto do kogo wyśle swaty

zaklekotał pierwszy bocian
bóbr z żeremi nos wyściubił
szuka czegoś na parkingu
może auto swoje zgubił

lud marzannę już szykuje
żeby poddać ją torturom
szkoda mi tej dumnej panny
choć wyniosła ma swój urok

pną się w górę tulipany
krokus czuli się do słońca
białe główki przebiśniegów
wiatr w ogródku lekko trąca

chociaż zimne jeszcze noce
ale miłość już dojrzewa
pod okienkiem szary kocur
serenadę kotce śpiewa

zaszumiało zapachniało
znak że kwiecień już nadchodzi
niesie śmierć i zmartwychwstanie
niech się w szczęściu świat odrodzi