odcienie miłości

kropelki bólu przeorały twarz
z duszy jak z dziurawego garnka
wypłynął potok żalu

otoczony ciemnymi chmurami
przebijam się
przez zasłonę zwątpienia

gorącym sercem topię taflę lodu
wdzierającą się
pomiędzy zachwiane uczucia

pulsujące promienie
docierają do ust
budząc uśmiech

powraca słońce