na przedwiośniu

chociaż zima w sercu gości
w objęciach mrozu drzemie las
to przecież przyjdzie czas miłości
wiosną z odległych srebrnych gwiazd

i pozbieramy znów marzenia
w bukiet pachnących wiatrem traw
słoneczne myśli wyjdą z cienia
i pomalują szary świat

pszczoły wychylą żądła z ula
bocian klekotem zbudzi staw
szczęście wykuka nam zazula
w palecie żywych ciepłych barw

w kwiatach zatańczą znów motyle
szemrzący strumień zwróci czas
powrócą echem tamte chwile
zachodów słońca pośród fal

a teraz choć w gorące strofy
wtulę spragniony ciepła nos
i mam nadzieję że do wiosny
dotrze tęsknoty cichy głos