mów do mnie

słowa jak wiara przenoszą góry
mów do mnie wierszem
aż poczuję zapach bzu
w majowe wieczory

wiatr we włosach
smak soli na wilgotnych wargach
aż usłyszę krzyk mew
i szum fali obmywającej stopy

mów
aż słowa niczym morze
zaleją pieszczotą obudzonych wspomnień
kruchymi muszlami złotym bursztynem
gorącym piaskiem

mów mów
niech powraca echo
nieśmiałych dotyków niepewnych spojrzeń
miłosnych wyznań

gdy okruchy lodu zmienią się w perły
będę rzęsistym deszczem
użyźnię pustynię spazmami rozkoszy

mów poeto
nie szeleszczącym piórem
lecz oddechem szeptem
uśmiechem poranka tajemnicą nocy

mów do mnie
tak cicho dlaczego milczysz

usta skłócone z sercem