kwiaty i miłość

po co komplikować ,nie wystarczy po prostu kochać?

pięknie...kwiat miłości nigdy nie usycha,jedynie na chwilę płatki gubi,jak każdy myśli,z wiosną każdy się odradza,nawet jak taki słaby liść odpłynie,w samotności tez ma nadzieję że z wiosną powróci w pełnej zmysłowości zapachnie i pod szpalerem zachwyci,jak miłość wraca,jedynie ci wiedzą,co po drodze nie zgineli...
choć nie muszą być łodygi,chyba że po zimie się nieodrodziły ale po roku choć suche drzewo,zawsze :)się bo choć :)da i z któryś latem obrodzi...w:)

zapachnieniem :)

Tak zapachnieniem:):) Pozdrawiam Kaju:)

Pozdrawiam, Wiosenko:)

Masz rację... Ten niepokój, ale i nadzieja są wpisane w miłość...Tak jak i w życie samo...Zarówno w tę partnerską , jak i rodzicielską...:) Dziękuję Ci za ten wiersz... :*

Dzieciństwo Marzeno nie trwa wiecznie, przekwita, jak kwiaty a dojrzewanie niesie z sobą nowe kłopoty, ale to też minie i znowu będzie dobrze:) Pozdrawiam:)

Ech...