kartka z podróży

droga drwi sobie ze mnie
chwile wydają się być godzinami
za oknem wciąż ten sam krajobraz
jakby auto utknęło w czasie

drzewa - chociaż wiosna
są nadal nagie
trawa mniej zielona
mniej soczysta
rzadsza

ptaki gdzieś się pochowały
powietrze przesiąknięte wilgocią
nie obiecuje zmartwychwstania

a przecież co roku
odradzamy się na nowo

dzisiaj niebo
chyba o tym zapomniało

wisi szarą
nieciekawą rzeczywistością
jakby chciało mnie oszukać

za godzinę
otworzysz drzwi
obdarzając majowym uśmiechem

utoniemy w zapachu
krokusów przebiśniegów żonkili

mamy własną
wciąż trwającą wiosnę