dwa żywioły

tęsknota
nie daje wyboru
ścieżka już wydeptana

jesteś jak morze
potrafisz kruszyć skały
i usypiać śpiewną pieszczotą

gniew i miłość

wyłamują kraty
burzą miasta
strącają z tronów

jak zanurzyć się w wulkanie
by nie spłonąć

czasem ogień
gasi się ogniem

na beczce prochu
też można
trafić do nieba