cóż ci mogę dać

mam tylko słowa
serce kochające
zachody słońca
kropelki rosy
łabędzie żeglujące
dumnie po stawie

czasem uronię łzę
nad zastygłym motylem
ptakiem który wypadł z gniazda
pochylę się nad kwiatem
żeby poczuć jego piękno

nie jestem już złotym wschodem
kalejdoskopem barw
halnym wiatrem
łamiącym młode brzózki

jestem jesienią
ptakiem
szykującym się do odlotu
powracającym echem
niechcianym lustrem
pogwałceniem młodości