apel do wiosny

wiosno wiosno co się stało
wciąż czekamy z utęsknieniem
a tu ciągle szaro buro
zimny wiatr owiewa ziemię

może zbójcy cię napadli
i zamknęli w ciemnej grocie
ale przecież nawet oni
nie chcą taplać się już w błocie

może zima się zawzięła
i kopiaste zaspy stawia
byś po drodze w nich utknęła
i nie doszła do Wrocławia

lecz ty jesteś przecież wróżką
z nieba płynie twoja siła
jesteś słońcem wiatrem deszczem
życiem i nadzieją miła

więc się pośpiesz rozwiń skrzydła
niczym łabędź białopióry
wzbij się w górę pod obłoki
obudź słońce rozprosz chmury

zagraj na tęczowych skrzypcach
pieśń rozkwitu odrodzenia
niech się zlecą ptaki świerszcze
i wypuszczą liście drzewa

ja usiądę na ławeczce
zasłuchany zamyślony
wśród stokrotek i zawilców
w bieg strumienia zapatrzony

duch zjednoczy się z naturą
żeby z kwiatów składać wersy
być motylem trawą ptakiem
słowem dla wiosennych wierszy