a mury rosną

poeta milczy
w ustach więdną słowa
napiętnowany ciszą
nie umie złamać zaklęcia

poeta milczy
bo cóż mogą słowa
nie spłuczą bólu
sól wgryzie się w rany

choćby tama pękła
krzyk nie pomoże
piołun zamiast jaśminu
w oczach piasek

poeta milczy
zanurzając dłonie
w mętnej wodzie
bezradnie szuka lekarstwa

na bunt