Weronika, czyli jak umarła

Ona była normalna

Lecz miała problemy

że ciężkie jest życie

To już chyba wiemy



Zabijając strach

Niszczyła siebie

Wymarzyła sobie życie

Lecz teraz już jest w niebie



I gdy zobaczysz nieznajomego

Co oczy ma pełne łez

Pomóż mu!...

Osłodź jego życie jak bez



Nie popełniaj takich błędów

Jakie ona popełniała

Bo wierzyła w coś, lecz była zraniona

Mieć wszystko chciała



Mogła jeszcze żyć

I bym pisała, ze "jest"

Lecz pierdolone miała życie

I prześladował ją pech!



Gdy będziecie mieć problemy

Nikomu już nie ufajcie

Nie każcie się zmarnować

Nikogo nie kochajcie!...

******************************
Co sądzicie o tym wierszu ? :D
0 0
2 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie