Czas.

Z czasem jak z porami roku
wiosna daję początek życia
karmi by wyrastać
Lato dopieszcza słońcem
porą żniw
zbieraniem plonów
a jesień to odpoczynek po życiu
łzawa szaruga za oknem
z wichrem zimnym
przebłyskami słońca innego
złotem i srebrem udekorowana
koroną życia
Zima koniec oznacza
ostatnią bielą spowija życie
zasypuję śniegiem wspomnienia
mrozi serca na zawsze
nie pozwala doczekać nowej wiosny
przełamania końca
więc tkwi w nas nadzieja
na wieczną szczęśliwość
że Tam będziemy
my
ja i Ty
wieczni.
3 3
47 odsłon

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 10 lat temu
jak to czas od rozkwitu po samą biel która zimna jest,lecz nie pierzynka z pod której samemu ciężko wyjśća we dwoje odkrywasz,czas ,w którym niejeden kwiat
trzeba posadzić inny rozwija się sam bez okopu,też róża której służy biel a nie mróz w;):)
zyga66 10 lat temu
skończyłbym tak:

więc tkwi w nas nadzieja
na wieczną szczęśliwość

pozdrawiam
H
hennnry 10 lat temu
Dzięki
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie