zapukaj do mych drzwi

w osamotnieniu
nic już nie znaczy
lustro odbija minione lata
a fotografie historię

w fotelu bujanym
zegar odmierza czas
głaszcząc białe włosy
przypomina o rozstaniu

za scianą rodzi się życie
za oknem wschodzi słońce
znane obrazy okrywa mgła

ciche pukanie ze snu ją budzi
unosi do nieba