mądrość

stary duch jak oddech
w ciszy i spokoju
nazywa mnie człowiekiem
nie chcę słuchać

on wie wszystko lepiej
i przeszkadza mojemu myśleniu

dręczy
monotonnie charczy
grożąc karą za uczynki głupie
odpadami obrzuca
przedsięwzięcia szybkie

zbieram i odrzucam
siedzi w mojej głowie

pragnę stłumić
zatrzymać dopływ powietrza
za jaką cenę

wróci z powrotem