imieniny

niepewność
rozchodzi się po pokoju
znaną muzyką oszałamia puste fotele

butelka
zatruta obsesją
nawilża przyschłe zakąski

zegar nasłuchuje dzwonka
choćby telefonu

nienaruszone szkło zwabia tępy wzrok
po czym trzaskiem
zagłusza pukanie do drzwi