Szarość codzienności

gorączka ulicy
zło czyha za rogiem
na duszę wędrowca

liczone milami
zdrady księżyca
na barkach więc słońce uniosę
z nim pot
szarej codzienności

ruszyłem falę
grobowych poranków
w talii asem kostucha
dla mnie 3 dziewiątki
od losu

wymierzyłem kopa
groteskowym twarzom

poczekam co się stanie