Rytmiczny chłód

To ty zwątpieniem zniszczyłaś wszystko

moim istnieniem odtąd jest strach

zabrałaś imię jak i nazwisko

nie było ścian skurczył się dach



zaniknął zapał wena pisania

wersy przestały cieszyć już mnie

masz dobry pomysł do szlifowania

z fałszu na prawdę wytaczać sens



więc kiedy chłód bije po równo

a każdy dzień nocą wciąż szkli

daj mi już spokój już jest za późno

zamknąłem ryglem dębowe drzwi