Przeszklona wystawa

nie tylko żebracy
wyciągają dłonie
do miłosnej aury

nie boję się łez
i głuchych pomników
w nich wieko
zwykle nie domyka
bladego kocham

szukam swojej drogi
zgłaszając niepewności
przed mgłą człowieczeństwa

w przeszklonej wystawie
już tylko palce
szukają siebie
na zawsze