Polna kołysanka

Wiśnie różowe
nieśmiałość policzków
kwiatostan myśli
wsuwany we włosy

Na polnej drodze
oddechy miarowe
milkną wśród kłosów
i małych konwalii

Przybliżasz siebie
piersi nabrzmiałe
tylko me usta
mogą pochłonąć

Językiem wierzgam
w tajemne miejsce
rękę przysuwam
wilgoć zbierając

A ty w purpurze
okiem zamglonym
kołyszesz żaglem
na mojej łódce