Plac poległych

01.09.2012 • Egzystencjalne

Wiosna jesieni
proch na rękach
trupy w szafach
pomnik przekleństwa.

Teraźniejszość
kręci się jak pozytywka
łuny lincz
apartament ciszy
w rozkopanych mrowiskach.

Pozycją startową
tyły wroga
karabin snajperski
morskie fale
brzeg
i idziesz dalej.

4 4

61 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

mkc47 13 lat temu

pogubiłem się Grzesiu :)

gregorsko 13 lat temu

to skomplikowany wiersz który mówi o moich odczuciach związany z ostatnimi sytuacjami ostatnich parę jest trochę posępnych ale nie rozumiem jak można dostać naganę w pracy za poezję

copelza 13 lat temu

można. poezja bardzo źle wpływa na wszelkie czynności nie wykonywane mechanicznie. no i jak szef mówi ''weź się do roboty'' po raz trzeci, to to może już nie być metafora.

kaja-maja 13 lat temu

tak zazwyczaj jest,idziesz i nie widzisz,woda tyły zleje,i tak musisz powrotnie przejść bo innej drogi nie ma...do przodu nie ma poległych tylko plac rozwidniony w słonecznym :)
zawsze wrcamy do korzeni,bynajmniej miałam ja tak nad Oceanem w:)