Nuty tam, gdzie brak człowieka

Kalendarze płaczu
wygłodniałe struny
beżowe kanapy
swetry i nakrycia.

Nuty rozrzucone
księgozbiór miłosny
obozowisko kodów
pięciolinią tarczy.

Admirałem z działem
przedmuchaną lalą
kokardą splątaną
w aksamicie nieba.

Brwi nacieram wiarą
a serce balsamem
w ogniu rozpalonym
kobiecego pieca.