Kosmyk tamtych dni

Ruszam sitowia
masywne góry
szybką drezyną
przecinam sznury

Kaleczę mowę
rozkładam ręce
w wannie przesypiam
twoje odejście

Kiedyś tęskniłem
za panną czystą
woalem lasu
suknią srebrzystą

Minęły smutki
deszczowe słoty
rzuciłem w niebyt
perłowe włosy