Jesteś

jak światło w ogarniających ciemnościach
zmysły chodzą wokół ciebie
jesteś tą która miłości
otworzyła eden

łodzią pośród sztormów
stałym lądem na mieliznach
i dzbanem wody pełnym

tym co myśli zamienia w odblaski świateł
a lęk w pył księżycowy
owocem wyjątkowym wśród sadów
słowa wszechobecnym
i tą gałązką delikatną

jesteś
tam gdzie ja
w poezji zakorzeniona
świadomością