Czarne myśli

Egzystencjalne
Krzywa wieża przeczuć
kominy drewniane
długa lista zmartwień
usta zamarznięte

W namiotach przyjaźni
szukasz ukojenia
czernią pośród bieli
woda jest zmącona

Pełnia wszystkich wilków
igły koło kłosów
malujesz na płótnie
smutne tulipany

Dżumo człowieczeństwa
koro starych dębów
zrzuć swoją powłokę
i rozłóż konary
16
123 odsłon 4 komentarzy

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Bez fałszywej uprzejmości tylko szczerze: dla mnie osobiście jeden z najlepszych wierszy jakie miałem na tym portalu przyjemność czytać.
Tigerka 13 lat temu
Oj jo joj,ależ wysoko podniosłęś poprzeczkę... :)
Być może, ale czasem jest tak, że człowiek przeczyta coś co trafi w jego gust jak w sam środek tarczy. Może chodzi o ten posępny klimat :)
gregorsko 13 lat temu
dziękuję i pozdrawiam
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie