Era bilokacji

Jestem ciszą i spokojem.
Wiatrem niesionym na liściach.

Jestem burzą i przypływem.
Pustym polem bitewnym zasłanym ciałami Spartan.

Jestem kamieniem, stalagmitem.
Kwarcem, solą gorzką z morskich głębin skrystalizowaną.

Jestem kartą, króla jopkiem.
Niczym wino komórką szarości nerwicą.

Jestem kolumną, budowlą megalityczną.
Zarazem ruiną bez ładu i martwą masą.

Jestem winowajcą, oskarżycielem, sędzią.
Zawsze byłem.

Jestem niewolnikiem oraz jego panem.
W niewoli myśli zamkniętym, a w niej swobodny.

Jestem i zawsze byłem,
w każdym momencie kimś innym,
w każdym momencie sobą.