Poczekam

a jakże zagrałby Chopin
ślubne sukienki wkładały
Iwy caluśkie w bieli
panny na wydanie

skrzypiący śnieg pod butami
konie ciągnące sanie
dzieciom radość sprawiały
bałwany i ślizgawki

brak wędrownika malarza
od okna do okna tak chodził
Van Gogh by się zawstydził
za kwiaty takie na szybach

na trwałe w pamięci zapadły
tęgie mrozy i śniegi
czemu miałbym wybredzać
poczekam może powrócą